
Pogórze
Ciężkowickie rozciąga się między dolinami rzek: Białej i Wisłoki. Od
zachodu sąsiaduje z Pogórzem Rożnowskim, a od wschodu z Pogórzem
Strzyżowskim. Najwyższym grzbietem górskim w obszarze Pogórza jest Pasmo
Brzanki i Liwocza. Od zachodu jego granicę stanowi rzeka Biała (zwana
także Białą Dunajcową), a od wschodu rzeka Wisłoka. Od południa Pasmo
ograniczają dwa duże potoki Rostówka (dopływ Białej) i Olszynka (dopływ
Ropy), a także rzeka Ropa. Od północy grzbiet Liwocza i Brzanki zamykają
również dwa duże potoki Szwedka (dopływ Białej) oraz Jodłówka (dopływ
Wisłoki). Doliny rzek i potoków odcinają Pasmo od reszty Pogórza wyraźnymi
obniżeniami.

Pasmo osiąga swą kulminację na wschodzie, na Liwoczu
(562 m), jest to zarazem najwyższy szczyt całego Pogórza Ciężkowickiego.
Na zachodzie wybija się Brzanka (534 m). Pasmo, dzięki relatywnie niskiemu
siodłu (ok. 400 m) między oboma szczytami, rozpada się wizualnie na dwa
masywy górskie, związane z kulminacją wschodnią i zachodnią łańcucha
górskiego. Do kulminacji wschodniej oprócz Liwocza należy Góra Kamieniska
(507 m) oraz Mały Liwocz (465 m). Do zachodniej oprócz Brzanki (nazywanej
tez Ratówki) należy Góra Uniszowska (500 m), Góra Serman (470 m), Góra
Liwecka (483 m n.p.m.) i inne. W siodle znajdują się dwie niższe
kulminacje Wiszowa (410,5 m) oraz Rysowany Kamień (427 m). Sąsiednie
wzgórza z reguły nie przekraczają 400 m oraz są przeważnie pokryte polami
uprawnymi, co dodatkowo wyróżnia z otoczenia grzbiet Pasma Brzanki i
Liwocza.
W budowie geologicznej Pasma wyróżniają się dwie odrębne
serie geologiczne sfałdowany flisz serii śląskiej i pokrywa
czwartorzędowa.
Stoki Pasma w większej części pokrywają lasy
bukowo jodłowe. Na Pogórzu Ciężkowickim występuje około 900 gatunków
roślin naczyniowych. Najcenniejsze z nich obejmuje się ochroną w ramach
parków krajobrazowych, w tym Parku Krajobrazowego Pasma Brzanki, który
powstał w 1995 roku. Różnorodność oraz wysoki stopień naturalności
zbiorowisk roślinnych, istnienie rozległych kompleksów leśnych, mozaika
upraw rolnych, łąk, pastwisk oraz licznych zadrzewień i zakrzewień
decyduje o bogactwie nisz ekologicznych warunkujące przetrwanie i rozwój,
bogatej i różnorodnej fauny.
Zobacz też
TRASY ROWEROWEw Pogórzu Ciężkowickim!
Więcej na temat Pogórza Ciężkowickiego
znajdziecie w książce Marcina W. Solarza W PAŚMIE BRZANKI I LIWOCZA.
Text na podstawie książki Marcina W. Solarza W PAŚMIE BRZANKI I LIWOCZA